"Legendy warszawskie. Antologia" to nowa, ponad sześćsetstronicowa i bogato ilustrowana publikacja Muzeum Warszawy, obejmująca 61 tekstów powstałych od połowy XIX wieku do drugiej dekady XXI wieku, która daje czytelnikom dostęp do legendarnych dziejów Warszawy w powiązaniu z topografią współczesnego miasta. Podstawą legend umieszczonych w antologii są ich wersje utrwalone na piśmie, przede wszystkim wydania literackie w kształcie nadanym przez takich twórców, jak: Artur Oppman, Ewa Szelburg-Zarembina, Hanna Januszewska, Maria Krüger, Wanda Chotomska, Zdzisław Nowak. Jednocześnie tom zawiera kilka warszawskich podań zebranych "w terenie" i spisanych jeszcze w XIX wieku przez folklorystów i historyków: Kazimierza Władysława Wójcickiego, Romana Zmorskiego, Walerego Przyborowskiego. Ponadto w publikacji znalazły się nowe opracowania literackie legend, krążących dotychczas tylko w obiegu ustnym i w internecie. W antologii zastosowano klucz topograficzno-historyczny. Rozdziały-lokalizacje otwierają zwięzłe noty przybliżające historię i współczesny charakter (stan zachowania, funkcje) miejsc, z którymi wiążą się poszczególne legendy. W obrębie rozdziałów legendy są zaś ułożone chronologicznie, według daty wydania, na podstawie którego tekst przytoczono w publikacji. W większości lokalizacji zestawiono ze sobą kilka wariantów tych samych opowieści, opracowanych przez różnych autorów i wydanych w różnych latach. Dzięki temu możemy zarówno śledzić przemiany poszczególnych wątków i motywów, które odzwierciedlają ewolucję społecznych wyobrażeń na temat przeszłości Warszawy, jak i zaobserwować ciągłość zasadniczych struktur fabularnych - owego niematerialnego dziedzictwa, które jest szczególnie cenne w mieście tak silnie doświadczonym przez historię jak Warszawa. Publikacji towarzyszy Mapa legend warszawskich, obejmująca Stare i Nowe Miasto, dzięki której można odbyć spacer śladami legendarnych postaci. Mapa uwzględnia lokalizacje związane z legendami wraz z krótkimi opisami miejsc i obiektów [Opis pochodzi od wydawcy].

Kamionek – z tekstem Marcina Wichy i zdjęciami Agnieszki Rayss – jest opowieścią o historii tego miejsca i zarazem poetyckim esejem o przemijaniu. To również niezwykły manifest uważności dwojga autorów, którzy potrafią dostrzec wokół siebie niepozorne detale: rysę w chodniku, spłowiałą flagę, stare, przetarte ogłoszenia. Z tych obserwacji tworzą mozaikowy portret bliskiego im skrawka Warszawy, gdzie powoli blakną lub znikają ślady przeszłości.